صدف گفت آنجا من از ابر نیستان

صدف باران، خروش از بحر برخاست

صدف را گفت آب آه رو سیاهی

که پیش ما تو آب از ابر خواهی!»

طلب می دارم ار تو بودی ترا آن

چرا بایست کرد از بی حیایی

مرا از ابر تر دامن گدایی؟