صبا برخاست از گلزار امید

بساطی خسروانی در کشیده

مرصع پرده ها چون چرخ خضرا

نشسته در درون خورشید عذرا

تتق برداشت از رخسار خورشید

حجاب شب ز روی صبح بگشود

گل صد برگ را از غنچه بنمود