تتق برداشت از رخسار خورشید

مرصع پرده ها چون چرخ خضرا

نشسته در درون خورشید عذرا

صبا برخاست از گلزار امید

حجاب شب ز روی صبح بگشود

گل صد برگ را از غنچه بنمود

نهاده سنبلش بر ارغوان سر