بیفشاند زلف شب تیره گون

دو لشکر چو تنگ اندر آمد به راه

ازان روسپهبد وزین روی شاه

چوشمع جهان شد بخم اندرون

طلایه بیامد زهردوسپاه

که دارد زبدخواه خود را نگاه

چو از خنجر روز بگریخت شب