گهی دادن نشان از نقش رویش

سخن پرداز با خسرو حکایت

همی کرد از لب شیرین روایت

گهی پیچیدن اندر تاب مویش

ملک زاده همه تن گوش گشته

ز نوش نکته اش بیهوش گشته

ملک را گفت:« من می دارم امید