بگستردند فرشش بر لب جوی

ز چشم دشمنانش گوش می دار

شکر چون گل درآوردش به آغوش

غلامانش برون بردند بر دوش

شکر بالین خسرو ساخت زانوی

گل و بید و کنار آب و مهتاب

شکر بیدار و خسرو در شکر خواب