شکر بالین خسرو ساخت زانوی

شکر چون گل درآوردش به آغوش

غلامانش برون بردند بر دوش

بگستردند فرشش بر لب جوی

گل و بید و کنار آب و مهتاب

شکر بیدار و خسرو در شکر خواب

صبا برخاستی هر ساعت از جای