نگردد شسته نقض بخت، باری

ولی این خانه را چون در گشادند

اساس کار بر طالع نهادند

اگر صد سال اشک از دیده باری

چو بلبل شب همه شب ناله می کرد

کنار برگ گل پر ژاله می کرد

چو زد زاغ شب از طاق مقوس