اگر بر هم زنی چون زلف کارم

که باشد بر سرم همواره جایت

از آن از دیده گوهر می فشانم

که همچون اشک بر چشمت نشانم

سر از پای تو هرگز بر ندارم

به شب چون شمع می سوزم برایت

همی میرم به روز اندر هوایت