به شب چون شمع می سوزم برایت

که همچون اشک بر چشمت نشانم

اگر بر هم زنی چون زلف کارم

سر از پای تو هرگز بر ندارم

همی میرم به روز اندر هوایت

چو زلفت تا سر من هست بر دوش

ز سودای تو دارم حلقه در گوش