همی میرم به روز اندر هوایت

اگر بر هم زنی چون زلف کارم

سر از پای تو هرگز بر ندارم

به شب چون شمع می سوزم برایت

چو زلفت تا سر من هست بر دوش

ز سودای تو دارم حلقه در گوش

چو قمری هست تا سر بر تن من