غریب و عاشق و مسکین و مظلوم

به زاری دامنش بگرفت و می گفت

که: «ای وصل تو آب زندگانی

ببخشا بر غریبی و جوانی

پریشان حال و سرگردان و محروم

ز حسرت دست بر سر ، پای در بند

ز خان و مان جدا وز خویش و پیوند