پری رخسار حالی مادرش دید

همی آمد برون دود از دماغش

گره بر رخ زده چون زلف مشکین

چو ابرو داد عرض لشکر چین

به استقبال شد، دستش ببوسید

نظر بر روی دختر کرد مادر

چو زلف خویش می دیدش بر آذر