چو ذره در هوای روی خورشید

صبا بی وصل او در باغ می جست

چنار از غصه می زد دست بر دست

میان باغ می گردید جمشید

ملک بیگانه و دیوانه از خویش

گرفت از عشق راه کوه در پیش

پی خورشید چون بر کوه می یافت