کسی غیر از خیالت در سرم نیست

تو شمعی مردم بیگانه گردت

سیاهی چند چون پروانه گردت

ز دستم رفت جان و دلبرم نیست

ز دل یک قطره خون ماندست و دردی

ز تن بر راه باد سرد گردی

به سوز دل شب هجران بسوزم