قصه خوناب دل گر نکنم چون کنم؟

تا به چه خواهد کشید ناله شبهای من

مایه سودای ماست زلف تو لیکن چه سود؟

زانکه پراکنده شد مایه سودای من

می رسد از جان به لب جوشش صفرای من

از سر رحمت مگر هم نو شوی دستگیر

ورنه چه برخیزد از دست من و پای من؟