خیالش هرزمان در سر همی تاخت

روان حکمش چو قرطاس و قلم بود

پدر قیصر بدش مادر بد افسر

ولیکن بود ازو مادر در آذر

نهان در پرده با جم عشوه می باخت

شبی نالید خسرو پیش مهراب

که: «کار از دست رفت ای دوست دریاب