ز بادامش روان شد دانه نار

عاشق روی تو هست از همه رویی فارغ

بسته موی تو هست از همه بندی آزاد

چو بشنید از شکر گل چهره گفتار

چه سالی بد کان ماه دو هفته

همه روز از ملامت بود گرفته

همه روز آه بودی غمگسارش