نظر دید از سوادش روشنایی

ز نظمش داد جان را قوت و قوت

ز اشک آراست لو لو را به یاقوت

ز بویش یافت بوی آشنایی

سوادش چون سواد دیدگان بود

معانی خوب و الفاظش روان بود

بر او معنی به جای خود نشسته