سوادش چون سواد دیدگان بود

ز اشک آراست لو لو را به یاقوت

ز بویش یافت بوی آشنایی

نظر دید از سوادش روشنایی

معانی خوب و الفاظش روان بود

بر او معنی به جای خود نشسته

چو مهرویی نقاب از مشک بسته