تو باری چونی آخر در غریبی؟

سرشک گرم رو را می دوانم

به صدق دل دعایت می رسانم

لیال الهجر طالت یا حبیبی

نسیمی نگذرد در هیچ مسکن

که همراهش نباشد ناله من

مرا جز غم ندیمی نیست حالی