اگر کام تو آزار دل ماست

گر آید در سرم، سودای خام است

هر آنکس را که مهر دوست با جان

مقابل نیست چون مه ناتمام است

بحمدالله دل ما دوستکام است

شب تار من از روی تو روز است

صباح عیش از زلف تو شام است