شب تار من از روی تو روز است

مقابل نیست چون مه ناتمام است

اگر کام تو آزار دل ماست

بحمدالله دل ما دوستکام است

صباح عیش از زلف تو شام است

مرا چشم تو کرد از یک نظر مست

چه محتاج می و ساقی و جام است