به وقت صبح کآن خورشید بد مهر

سبک از آب زد نقشی بر اتش

برفت آن عمر تیز آهنگ از پیش

به صوت نرم خواند این قطعه با خویش:

روانه گشت و می شد در عماری

نقاب عنبرین از لاله برداشت

ز سنبل برگ سوسن کرد عاری