نقاب عنبرین از لاله برداشت

به صوت نرم خواند این قطعه با خویش:

به وقت صبح کآن خورشید بد مهر

روانه گشت و می شد در عماری

ز سنبل برگ سوسن کرد عاری

به نرگس کرد سوی من اشارت

که چون تو بیش از این فرصت نداری