فما بعد العشیه من عراری

به نرگس کرد سوی من اشارت

که چون تو بیش از این فرصت نداری

تمتع من شمیم عرار نجد

چمان شد بر لب آب آن سهی سرو

به جای آب ، یوسف رفت در دلو

دگر بار آن مقنع ماه دلکش