ز خورشی آن مه تابان چه دیدی

که طوق شوق او در گردن آویخت

شبی در خوشی ترین وقتی و حالی

به افسر گفت: «من دارم سوالی

کزو یکبارگی دوری گزیدی؟

بود فرزند مقبل دیده را نور

نشاید کرد نور از چشم خود دور