بود فرزند مقبل دیده را نور

به افسر گفت: «من دارم سوالی

ز خورشی آن مه تابان چه دیدی

کزو یکبارگی دوری گزیدی؟

نشاید کرد نور از چشم خود دور

چنان شمعی تو در کنجی نشانی

کجا یابی فروغ شادمانی ؟