کجا یابی فروغ شادمانی ؟

بود فرزند مقبل دیده را نور

نشاید کرد نور از چشم خود دور

چنان شمعی تو در کنجی نشانی

چنان شمعی کسی بی نور دارد؟

چنان روحی کس از خود دور دارد؟

چو خورشید تو باشد در چه غم