فرمانبر غلام تو، ای من غلام تو

ای در سواد شام دو زلفت هزار چین

تا حد نیمروز کشیدست شام تو

خورشید پادشاه سریر سپهر باد

تا بر زرست نام تو هرجا که خسرویست

بر سر نهاده افسری از زر به نام تو

به سر مستی ملک را گفت افسر