تا بر زرست نام تو هرجا که خسرویست

تا حد نیمروز کشیدست شام تو

خورشید پادشاه سریر سپهر باد

فرمانبر غلام تو، ای من غلام تو

بر سر نهاده افسری از زر به نام تو

به سر مستی ملک را گفت افسر

چه می خواهی؟ بخواه از سیم، از زر