که از پیشش سپاه شام بگریخت

به پایان هم رکاب او گران شد

تو گفتی بیستون از جا روان شد

چو صبح از تیغ چو آب آتش انگیخت

سپاه شام در یکدم چو انجم

شدند از صبح تیفش یک بیک گم

گهی بر چپ همی زد گاه بر راست