ملک تا نیمروز دیگر از بام

هم آورد از صف بدخواه می خواست

دلیران یکسر از پیشش گربزان

ز اسبان همچو برگ از باد ریزان

همی زد تیغ چون خور در صف شام

به آخر روی از و بر کاست مهراج

بدو بگذاشت تخت و کشور و تاج