بدو بگذاشت تخت و کشور و تاج

ملک تا نیمروز دیگر از بام

همی زد تیغ چون خور در صف شام

به آخر روی از و بر کاست مهراج

ملک در پی شتابان گشت چون سیل

فغان الامان برخاست از خیل

شدند از سرکشان شاه شاهان