ملک در پی شتابان گشت چون سیل

همی زد تیغ چون خور در صف شام

به آخر روی از و بر کاست مهراج

بدو بگذاشت تخت و کشور و تاج

فغان الامان برخاست از خیل

شدند از سرکشان شاه شاهان

بر جمشید شه فریاد خواهان