ز مویش صد هزاران خون به گردن

بزیر سوسن از نسرین دو خرمن

سمن را یافت در والا حصاری

ببسته لاله زاری در ازاری

نبودش جز میان یک موی بر تن

میان با یاسمین و نسترن در

بلورین برکه ای چون حوز کوثر