میان با یاسمین و نسترن در

ببسته لاله زاری در ازاری

ز مویش صد هزاران خون به گردن

نبودش جز میان یک موی بر تن

بلورین برکه ای چون حوز کوثر

بلورین کوه در زیر کمر گاه

در آن کوه و کمر دل گشته گمراه