باد آمد و بکر غنچه را دمها داد

یکی سرمست گشت از جام جمشید

فلک شد چاکر و ایام داعی

جهان می ساخت بر ساز این رباعی:

نرمک نرمک بند قبایش بگشاد

پیراهنش امروز به خون آلوده ست

پیداست که دوش دختری داد بباد