بنایش را خواص نقش مانی

پس از سالی صبوحی کرد یک روز

ملک با آفتاب عالم افروز

به باغی خوشتر از فردوس اعلی

به تیغ بیدش افکنده سپر غم

نسیمش داده جان از ضعف هر دم

سر نرگس ز می مایل به پستی