زعشقت بر جگر پندار داغیست

چرا خونین اشک از دیده باری؟

همانا از هوا می ریزی این دمع

سرت با شاهدی گرمست چون شمع

به ملک چین تورا چشم و چراغیست

ولی جایی که چشم خور فروزد

کسی چون از برای شمع سوزد؟»