وز آنجا سوی مغرب چون سفر کرد

که پا از مرز خود ننهد فراتر

به خاور بین عروس خاوری را

به رخ مانند گلبرگ تری را

به غربت بین که چون شد چهره اش زرد

به اقبالت به هر کامی رسیدم

می عشرت ز هر جامی چشیدم