همایون رفت سوی مهد خورشید

ملک در دست و پای مادر افتاد

سرشک آتشین از دیده بگشاد

چو از مادر جدا شد شاه جمشید

همایون دید عمری در عماری

چو در زرین صدف در دراری

چو پیدا شد رخ خورشید انور