چو از مادر جدا شد شاه جمشید

هزاران بوسه زد بر چشم و بر سر

ملک در دست و پای مادر افتاد

سرشک آتشین از دیده بگشاد

همایون رفت سوی مهد خورشید

همایون دید عمری در عماری

چو در زرین صدف در دراری