گفت ای عندلیب گلشن کن

در ره نیستی قدم زده ام

به وثاقم درآمد از ناگاه

خضر پیغمبر آن ولی الله

طوطی خوش نوای نغز سخن

تا کی این عاجزی و حیرانی

اندرین تنگنای ظلمانی