نفس تو تابدیش عادت و خوست

از چنین مرگ زندگی یابد

تا از این زندگی نمیری تو

در کف دیو خود اسیری تو

به حقیقت بدان که دیو تو اوست

مرده دل گشتی و پراکنده

کوش تا جمع باشی و زنده