پس به ابداع می رساند باز

مکرم و معطی و خجسته پی است

بی نیازست از آنچه تحت وی است

او زمبدع همی پذیرد ساز

مبدع کن فکان که قیوم است

ذات او را نظیر معدوم است

نظم هستی بدین نسق داده است