بدی را تو اندر جهان مایه ای

که شد روز برشاه ایران کبود

نوشتی همان نام من بر درم

زگیتی مرا خواستی کرد کم

هم از بی رهان برترین پایه ای

هران خون که شد درجهان ریخته

توباشی بران گیتی آویخته