روشندلی کجاست که داند بهای اشک ؟

تابد فروغ مهر و مه از قطره های اشک

باران صبحگاه ندارد صفای اشک

گوهر به تابناکی و پاکی چو اشک نیست

ماییم و سینه ای که بود آشیان آه

ماییم و دیده ای که بود آشنای اشک

گوش مرا ز نغمه ی شادی نصیب نیست