در هوای مردمی از کید مردم سوختیم

ماه امشب همنشین با آفتاب افتاده است

خفته از مستی به دامان ترم آن لاله روی

برق از گرمی در آغوش سحاب افتاده است

در دل ما آتش از موج سراب افتاده است

طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید

از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است