آسمان در حیرت از بالانشینیهای ماست

در دل ما آتش از موج سراب افتاده است

طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید

از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است

بحر در اندیشه از کار حباب افتاده است

گوشه عزلت بود سرمنزل عزت رهی

گنج گوهر بین که در کنج خراب افتاده است